1.0NOTABENE.WORLDhttps://notabene.world/nbŁukasz Cieślikhttps://notabene.world/nb/author/lukasz-cieslik/rich600338<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="8xqzrV1M2q"><a href="https://notabene.world/nb/niszczejacy-skarb-kafhaus-oczami-mlodych/">Niszczejący skarb – Kafhaus oczami młodych</a></blockquote><iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="https://notabene.world/nb/niszczejacy-skarb-kafhaus-oczami-mlodych/embed/#?secret=8xqzrV1M2q" width="600" height="338" title="„Niszczejący skarb – Kafhaus oczami młodych” — NOTABENE.WORLD" data-secret="8xqzrV1M2q" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"></iframe><script> /*! This file is auto-generated */ !function(d,l){"use strict";l.querySelector&&d.addEventListener&&"undefined"!=typeof URL&&(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&&!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=new RegExp("^https?:$","i"),i=0;i<o.length;i++)o[i].style.display="none";for(i=0;i<a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&&(s.removeAttribute("style"),"height"===t.message?(1e3<(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r<200&&(r=200),s.height=r):"link"===t.message&&(r=new URL(s.getAttribute("src")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&&n.host===r.host&&l.activeElement===s&&(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content"),r=0;r<s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute("data-secret"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+="#?secret="+t,e.setAttribute("data-secret",t)),e.contentWindow.postMessage({message:"ready",secret:t},"*")},!1)))}(window,document); //# sourceURL=https://notabene.world/nb/wp-includes/js/wp-embed.min.js </script> https://notabene.world/nb/wp-content/uploads/2026/10/lc-kh.jpg800445Gdy wraz z kolegą zaczęliśmy się zastanawiać, na jaki temat mógłby być nasz reportaż, mój kolega nagle odparł, że Osiedle Robotnicze Kaufhaus będzie idealnym pomysłem na mój debiutancki reportaż. Mało tego, po kilku dniach odwiedziliśmy Kolonię, aby na własne oczy przekonać się, na czym polega magia Kaufhausu. Obserwując typowe dla architektury Śląska familoki, dochodziłem do różnych wniosków, a jeden z nich był taki, że nie udało nam się zachować jednego z najbardziej klimatycznych zabytków na Śląsku. Oczywiście podjęto różne próby w celu modernizacji tamtych obiektów, jednakże brak odpowiednich środków ze strony miasta Ruda Śląska oraz okoliczni mieszkańcy nie pomagają, a nawet szkodzą architekturze. A tak naprawdę, gdyby nie te czynniki, Osiedle Robotnicze Kaufhaus byłoby jeszcze piękniejsze niż jest, gdyż styl, jaki został tam zawarty, wyginął niczym dinozaury z okresu mezozoicznego. Na koniec tego króciutkiego wstępu powiem jedno: Kolonia Kaufhaus jest perełką samą w sobie, o którą powinno się dbać, gdyż dobrze zachowane obiekty, przypominające nam przemysłową przeszłość Śląska, znikają w natychmiastowym tempie, a zamiast nich stawia się kolejne potężne bloki i wieżowce z wielkiej płyty. Wnet zapomnimy o swojej tożsamości i przynależności do naszego regionu, o który walczyli nasi przodkowie, wybierając w plebiscycie zamiast Niemiec właśnie Polskę. Więc my jako mieszkańcy śląskiej ziemi, jak również zainteresowani, walczmy wspólnie o ten piękny region bogaty w tradycję oraz w nazbyt skomplikowaną historię... Osiedle robotnicze „Kaufhaus” znajduje się na granicy dwóch dzielnic Rudy Śląskiej – Nowego Bytomia i Chebzia. Początki kolonii robotniczej Kaufhaus sięgają drugiej połowy XIX wieku. Dokładnie od 1854 do 1924 roku powstawała etapami kolonia robotnicza. Powód powstania osiedla był prosty: mieszkania dla pracowników Huty Pokój (w okresie przedwojennym huta była nazywana po niemiecku określeniem „Friedenshütte”). Według danych osiedle wybudowali właściciele huty. Huta ta produkowała wszelkiej maści żelazo do wyrobów stalowych. Często w tamtym okresie powstawały kolonie robotnicze dla pracowników pobliskich kopalń czy hut. Dla przykładu: “Kolonia Alfred”, znajdująca się teraz na styku miast Katowic i Siemianowic Śląskich, została wybudowana z powodu działającej kopalni “Hohenlohe”. Jednym z przełomowych okresów dla kolonii robotniczej Kaufhaus jest czas pomiędzy rokiem 1903 a 1904, gdyż to wtedy powstaje słynny dom towarowy (z niemieckiego Kaufhaus). Tak też powstaje nazwa tego osiedla – od domu towarowego. Pragnę nadmienić, że do dziś ów dom towarowy jest jednym z najstarszych tego typu obiektów w Polsce, jak i w Europie. Dom towarowy był nie lada gratką dla Kafhaus (Ruda Śląska) z 18 czerwca 2026 roku Autor zdjęcia: Wiktor Szopa tamtejszych mieszkańców, gdyż można było tam kupić wiele czasopism czy gazet o tematyce kupieckiej. W środku tego gmachu znajdowały się również winda i ubojnia. W tamtych czasach dom towarowy został okrzyknięty mianem fenomenu na skalę całej Europy. Na następne zmiany nie trzeba było aż tak długo czekać, bowiem kilka lat później zbudowano wielkomiejski budynek pełniący funkcję piekarni (teraz ulica Pileckiego 21-23). Wojna pokrzyżowała plany rozbudowy kolonii robotniczej. W 1933 roku na terenie kolonii było tylko 40 budynków wolnostojących. Na chwilę wrócę do budynku piekarni. Piekarnia miała okazję „zagrać” w filmie Kazimierza Kutza pod tytułem „Paciorki jednego różańca” z 1979 roku. Była to ostatnia część trylogii Kutza, nazywanej często Trylogią Śląską (w skład tej trylogii, oprócz „Paciorków jednego różańca”, weszły też filmy: „Sól ziemi czarnej” (1969) i „Perła w koronie” (1971)).