<?xml version="1.0"?>
<oembed><version>1.0</version><provider_name>NOTABENE.WORLD</provider_name><provider_url>https://notabene.world/nb</provider_url><author_name>HoraCyk &amp; HoraCyk</author_name><author_url>https://notabene.world/nb/author/nb/</author_url><title>Ogr&#xF3;d i biblioteka - NOTABENE.WORLD</title><type>rich</type><width>600</width><height>338</height><html>&lt;blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="ISgqMp3gIJ"&gt;&lt;a href="https://notabene.world/nb/ogrod-i-biblioteka/"&gt;Ogr&#xF3;d i biblioteka&lt;/a&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="https://notabene.world/nb/ogrod-i-biblioteka/embed/#?secret=ISgqMp3gIJ" width="600" height="338" title="&#x201E;Ogr&#xF3;d i biblioteka&#x201D; &#x2014; NOTABENE.WORLD" data-secret="ISgqMp3gIJ" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;script type="text/javascript"&gt;
/* &lt;![CDATA[ */
/*! This file is auto-generated */
!function(d,l){"use strict";l.querySelector&amp;&amp;d.addEventListener&amp;&amp;"undefined"!=typeof URL&amp;&amp;(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&amp;&amp;!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=new RegExp("^https?:$","i"),i=0;i&lt;o.length;i++)o[i].style.display="none";for(i=0;i&lt;a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&amp;&amp;(s.removeAttribute("style"),"height"===t.message?(1e3&lt;(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r&lt;200&amp;&amp;(r=200),s.height=r):"link"===t.message&amp;&amp;(r=new URL(s.getAttribute("src")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&amp;&amp;n.host===r.host&amp;&amp;l.activeElement===s&amp;&amp;(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content"),r=0;r&lt;s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute("data-secret"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+="#?secret="+t,e.setAttribute("data-secret",t)),e.contentWindow.postMessage({message:"ready",secret:t},"*")},!1)))}(window,document);
//# sourceURL=https://notabene.world/nb/wp-includes/js/wp-embed.min.js
/* ]]&gt; */
&lt;/script&gt;
</html><thumbnail_url>https://notabene.world/nb/wp-content/uploads/2025/08/hrgn.jpg</thumbnail_url><thumbnail_width>800</thumbnail_width><thumbnail_height>445</thumbnail_height><description>Po ponad czterdziestu latach od pierwszych spotka&#x144; w murach liceum imienia Stefana &#x17B;eromskiego zn&#xF3;w zbieramy si&#x119; &#x2013; bezpowrotnie nie jako uczniowie; jako &#x15B;wiadkowie czasu. W Towarzystwie Entuzjast&#xF3;w Kultury Antycznej &#x142;&#x105;czy nas nie tylko wspomnienie deklinacji i koniugacji, lecz tak&#x17C;e przekonanie, &#x17C;e w my&#x15B;li staro&#x17C;ytnej Grecji i Rzymu ukryte s&#x105; odpowiedzi na pytania, kt&#xF3;re z wiekiem nie gasn&#x105;, lecz dojrzewaj&#x105;. Kiedy&#x15B; redagowali&#x15B;my razem szkolne pismo. NOTABENE &#x2013; wyra&#x17C;enie skromne, ale pojemne &#x2013; dzi&#x15B; brzmi jak znak epoki, kt&#xF3;rej ju&#x17C; nie ma. A jednak jeste&#x15B;my. NOTABENE przetrwa&#x142;a w nas. Dzi&#x15B;, z perspektywy czasu, m&#xF3;wimy: mieli&#x15B;my szcz&#x119;&#x15B;cie. Owszem, &#x15B;wiat bywa trudny. Ale w tym w&#x142;a&#x15B;nie &#x15B;wiecie, w kt&#xF3;rym ro&#x15B;liny fotosyntetyzuj&#x105; jak zawsze, a biblioteki mieszcz&#x105; si&#x119; w kieszeni, spe&#x142;nia si&#x119; idea&#x142; &#x17C;ycia, jaki Cyceron wskaza&#x142; dwa tysi&#x105;ce lat temu: Si hortum in bibliotheca habes, nihil deerit. &#x201E;Je&#x15B;li masz ogr&#xF3;d i bibliotek&#x119;, niczego ci nie zabraknie.&#x201D; Ogr&#xF3;d nietrudno dzi&#x15B; znale&#x17A;&#x107; &#x2013; mo&#x17C;na si&#x119; zanurzy&#x107; w rodzinnym, miejskim, botanicznym. Ale biblioteka? Ta przysz&#x142;a do nas sama. W ka&#x17C;dej chwili mo&#x17C;emy si&#x119;gn&#x105;&#x107; po dowolne dzie&#x142;o, j&#x119;zyk, ide&#x119;, obraz czy kod genetyczny. Kiedy&#x15B; uczyli&#x15B;my si&#x119;, jak powiedzie&#x107; po &#x142;acinie &#x201E;czas p&#x142;ynie&#x201D;. Teraz czas p&#x142;ynie przez nas. I oto, niepostrze&#x17C;enie, narz&#x119;dzia sztucznej inteligencji pozwalaj&#x105; nam &#x2013; z pozoru bez wysi&#x142;ku &#x2013; zbli&#x17C;y&#x107; si&#x119; do tego, co dawniej by&#x142;o przywilejem nielicznych: my&#x15B;lenia bez granic, wej&#x15B;cia w nieograniczony ci&#x105;g zadawania trudnych pyta&#x144;, bez tabu, szukania --swojej i uniwersalnej -- form m&#x105;dro&#x15B;ci. Ale stream pyta&#x144; i odpowiedzi nie przek&#x142;ada si&#x119; automatycznie na m&#x105;dro&#x15B;&#x107;. Non scholae, sed vitae discimus. (Nie dla szko&#x142;y, lecz dla &#x17C;ycia si&#x119; uczymy.) &#x17B;ycie wymaga, by&#x15B;my nie pytali jeno, ale i dzia&#x142;ali.</description></oembed>
