{"version":"1.0","provider_name":"NOTABENE.WORLD","provider_url":"https:\/\/notabene.world\/nb","author_name":"C VEL K","author_url":"https:\/\/notabene.world\/nb\/author\/kcedro\/","title":"Let's be(e) happy! \u017bycie na pograniczu - NOTABENE.WORLD","type":"rich","width":600,"height":338,"html":"<blockquote class=\"wp-embedded-content\" data-secret=\"N6Ofg7q7oI\"><a href=\"https:\/\/notabene.world\/nb\/zycie-na-pograniczu\/\"><i>Let&#8217;s be(e) happy!<\/i> \u017bycie na pograniczu<\/a><\/blockquote><iframe sandbox=\"allow-scripts\" security=\"restricted\" src=\"https:\/\/notabene.world\/nb\/zycie-na-pograniczu\/embed\/#?secret=N6Ofg7q7oI\" width=\"600\" height=\"338\" title=\"&#8222;&lt;i&gt;Let&#8217;s be(e) happy!&lt;\/i&gt; \u017bycie na pograniczu&#8221; &#8212; NOTABENE.WORLD\" data-secret=\"N6Ofg7q7oI\" frameborder=\"0\" marginwidth=\"0\" marginheight=\"0\" scrolling=\"no\" class=\"wp-embedded-content\"><\/iframe><script>\n\/*! This file is auto-generated *\/\n!function(d,l){\"use strict\";l.querySelector&&d.addEventListener&&\"undefined\"!=typeof URL&&(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&&!\/[^a-zA-Z0-9]\/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret=\"'+t.secret+'\"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret=\"'+t.secret+'\"]'),c=new RegExp(\"^https?:$\",\"i\"),i=0;i<o.length;i++)o[i].style.display=\"none\";for(i=0;i<a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&&(s.removeAttribute(\"style\"),\"height\"===t.message?(1e3<(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r<200&&(r=200),s.height=r):\"link\"===t.message&&(r=new URL(s.getAttribute(\"src\")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&&n.host===r.host&&l.activeElement===s&&(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener(\"message\",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener(\"DOMContentLoaded\",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll(\"iframe.wp-embedded-content\"),r=0;r<s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute(\"data-secret\"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+=\"#?secret=\"+t,e.setAttribute(\"data-secret\",t)),e.contentWindow.postMessage({message:\"ready\",secret:t},\"*\")},!1)))}(window,document);\n\/\/# sourceURL=https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-includes\/js\/wp-embed.min.js\n<\/script>\n","thumbnail_url":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/brlnd.gif","thumbnail_width":800,"thumbnail_height":445,"description":"Jak to na pograniczu, przy porannej kawie czytam z zapartym tchem po raz kolejny \u201cNiezno\u015bn\u0105 lekko\u015b\u0107 bytu\u201d Milana Kundery. I co z tego? Ano picie kawy tylko wtedy ma sens, gdy towarzysz\u0105 mu szalone emocje. Tylko wtedy ta banalna z pozoru czynno\u015b\u0107 staje si\u0119 prze\u017cyciem g\u0142\u0119boko egzystencjalnym. Einmal ist keinmal (raz to tyle, co nic), dlatego tak wa\u017cnym staje si\u0119 staranne kultywowanie codziennych rytua\u0142\u00f3w. W innym przypadku \u017cycie przecieknie nam mimowolnie przez palce, a na ko\u0144cu tej drogi jest ju\u017c tylko nuda i bezsens \u2013 a do tego dopu\u015bci\u0107 nie mo\u017cemy. Gdy wszystko wok\u00f3\u0142 przemija niczym sen, tak czy inaczej szukamy w pami\u0119ci jakich\u015b trwa\u0142ych punkt\u00f3w odniesienia do przesz\u0142o\u015bci, pozwalaj\u0105cych przetrwa\u0107 to, co niespodziewanie zsy\u0142a nam los. Nie maj\u0105 oczywi\u015bcie wi\u0119kszego sensu jakiekolwiek pr\u00f3by u\u017calania si\u0119 nad sob\u0105. Albowiem tak jak nie mo\u017cna zatrzyma\u0107 czasu, nie mo\u017cna te\u017c uciec ani przed sob\u0105, ani przed przeznaczeniem. Warto zatem ot tak, po prostu da\u0107 si\u0119 ponie\u015b\u0107 owej niezno\u015bnej fali b\u0142ogiej tymczasowo\u015bci. Jak to na pograniczu. To oczywiste, \u017ce nie mo\u017cna zmieni\u0107 przesz\u0142o\u015bci, a tera\u017aniejszo\u015b\u0107 na pograniczu okazuje si\u0119 w gruncie rzeczy wieloznacznym i niezno\u015bnym p\u00f3\u0142snem. Jedyne zatem, co pozostaje i trzyma nas przy \u017cyciu tu i teraz, i wsz\u0119dzie, to nadzieja na przysz\u0142o\u015b\u0107. W miar\u0119 up\u0142ywu lat zmagania z codzienno\u015bci\u0105 ko\u0144cz\u0105 si\u0119 u mnie zawsze konstatacj\u0105, i\u017c w gruncie rzeczy\u00a0wa\u017cne s\u0105 tylko te dni, kt\u00f3rych jeszcze nie znamy,\u00a0gdy\u017c tylko na nie czekamy i tylko to, co przed nami mo\u017cna jeszcze zmieni\u0107 na lepsze. Trudno zreszt\u0105 nie ulec wra\u017ceniu, i\u017c na pograniczu mo\u017cna sobie do woli gwizda\u0107 i dmucha\u0107 na wszystko. \u017bycie na pograniczu wydaje si\u0119 w gruncie rzeczy znacznie ciekawsze ni\u017c nawet najlepsze sanatorium. Albowiem codzienna i niezno\u015bna tymczasowo\u015b\u0107 maj\u0105 po prostu jaki\u015b g\u0142\u0119boko ukryty i - mimo wszystko - relaksuj\u0105cy sens. Na pograniczu od razu robi si\u0119 weselej i szcz\u0119\u015bliwiej. Poza tym szcz\u0119\u015bcie niew\u0105tpliwie naprawd\u0119 jest w nas i nieustannie trzeba je tylko kultywowa\u0107.\u00a0Nie pozw\u00f3lmy zatem go sobie odbiera\u0107 nabzdyczonym pseudo-patriotycznym, antyeuropejskim i neofaszystowskim trutniom. Delektujmy si\u0119 pograniczn\u0105 tymczasowo\u015bci\u0105, ile tylko si\u0119 da. Niech trwa to nasze EUropejskie carpe diem, gdy\u017c jutra mo\u017ce nie by\u0107..."}