{"id":13879,"date":"2024-11-04T12:55:12","date_gmt":"2024-11-04T11:55:12","guid":{"rendered":"https:\/\/notabene.world\/nb\/?p=13879"},"modified":"2024-12-11T14:14:35","modified_gmt":"2024-12-11T13:14:35","slug":"humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/","title":{"rendered":"Humanistyczne przes\u0142anie „Zwyczajnego \u017cycia” Karela \u010capka"},"content":{"rendered":"\n


Karel \u010capek urodzi\u0142 si\u0119 w roku 1890 w Mal\u00e9 Svato\u0148ovicach. Mia\u0142 siostr\u0119 Helen\u0119 oraz brata J\u00f3zefa. Helena napisa\u0142a monografi\u0119 rodzinn\u0105, w kt\u00f3rej k\u0142ad\u0142a szczeg\u00f3lny nacisk na korzenie ch\u0142opskie, z kt\u00f3rych by\u0142a dumna. J\u00f3zef by\u0142 uzdolniony plastycznie i artystycznie; razem z Karelem pisali swoje pierwsze bajki i opowiadania. We wspomnieniach J\u00f3zefa mo\u017cna przeczyta\u0107, \u017ce matka by\u0142a wra\u017cliw\u0105, energiczn\u0105 i oczytan\u0105 osob\u0105 \u2013 co, dzi\u0119ki domowej biblioteczce, rozwija\u0142o kulturowo ca\u0142\u0105 rodzin\u0119. Ojciec natomiast jawi si\u0119 w monografii Heleny jako \u201edobrotliwy, pogodny olbrzym, od \u015bwitu do nocy pogr\u0105\u017cony w pracy i spiesz\u0105cy na ka\u017cde zawo\u0142anie ludziom z pomoc\u0105\u201d.
\u0179r\u00f3d\u0142o: Halina Janaszek-Ivani\u010dkov\u00e1, Karel \u010capek<\/em>, Warszawa 1985.

Karel by\u0142 czeskim pisarzem, prozaikiem i dramaturgiem tworz\u0105cy w XX wieku. Uwa\u017cany by\u0142 za pioniera fantastyki naukowej oraz za tw\u00f3rc\u0119, kt\u00f3ry jako pierwszy wprowadzi\u0142 do literatury termin \u201erobot\u201d w swoim dramacie R.U.R<\/em>. w 1921 roku. Jak pisz\u0119 Halina Janaszek- Ivani\u010dkov\u00e1 w ksi\u0105\u017cce o Karelu \u010capku, s\u0142owo to zosta\u0142o wymy\u015blone przez jego brata J\u00f3zefa, a neologizm pochodzi od s\u0142owa \u201erobota\u201d, oznaczaj\u0105cego \u201eprzymusow\u0105 prac\u0119 w feudalnym maj\u0105tku\u201d.

Dokonania naukowe Karela \u010capka s\u0105 imponuj\u0105ce: od opowiada\u0144 dla dzieci i relacji z podr\u00f3\u017cy w formie list\u00f3w, poprzez utwory fantastyczne, stanowi\u0105ce najwa\u017cniejsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 tw\u00f3rczo\u015bci, a\u017c po wywiady z pierwszym prezydentem Czechos\u0142owacji Tom\u00e1\u0161em Masarykiem. W ka\u017cdej z wymienionych form \u010capek ukazywa\u0142 swoje podej\u015bcie do \u017cycia, a przede wszystkim do prawdy. By\u0142 zwolennikiem wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania i jednoczenia si\u0119 ludzi oraz szerzenia dialogu mi\u0119dzykulturowego, co deklarowa\u0142 w 1925 roku b\u0119d\u0105c przewodnicz\u0105cym sekcji Pen-Clubu<\/em> czyli mi\u0119dzynarodowej organizacji pisarzy, maj\u0105cej na celu promowanie literatury i obron\u0119 wolno\u015bci s\u0142owa. Pozostawa\u0142 zawsze lojalny wobec najbli\u017cszych, co udowodni\u0142 w roku 1921 opuszczaj\u0105c redakcj\u0119 dziennika N\u00e1rodn\u00ed listy<\/em> w ramach protestu po wyrzuceniu z niej jego brata J\u00f3zefa.

Zwyczajne \u017cycie<\/em> jest kr\u00f3tkim opowiadaniem, trzeci\u0105 i zarazem ostatni\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 trylogii \u2013 Hardabul, Meteor, Zwyczajne \u017cycie<\/em>. Meteor<\/em> zosta\u0142 odznaczony nagrod\u0105 pa\u0144stwow\u0105, a Zwyczajne \u017cycie<\/em> zosta\u0142o nominowane do Nagrody Nobla, jednak ostatecznie jej nie przyznano.

Cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki: Karel \u010capek Hardabul, Meteor, Zwyczajne \u017cycie<\/em>, prze\u0142. P. Hulka-Laskowski, Warszawa 1977. Dok\u0142adne numery stron zostan\u0105 podane w nawiasach bezpo\u015brednio po cytatach.

W Zwyczajnym \u017cyciu<\/em>, Karel skupia si\u0119 na analizie procesu starzenia si\u0119 i zwi\u0105zanych z nim kwestiach moralnych. W opowiadaniu g\u0142\u00f3wnym bohaterem jest urz\u0119dnik Adam Kindy, kt\u00f3ry b\u0119d\u0105c ju\u017c w podesz\u0142ym wieku, dokonuje podsumowania swojego \u017cycia, rozwa\u017caj\u0105c jego sens i warto\u015b\u0107.

Bohater z pocz\u0105tku, m\u00f3wi o swoim \u017cyciu w spos\u00f3b prosty \u2013 \u201eco za pi\u0119kne, zwyczajne, nieciekawe \u017cycie! Ani jednej przygody, ani jednej walki, nigdzie nic tragicznego czy wyj\u0105tkowego\u201d (s. 302). Przypomina sobie sterty ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re przeczyta\u0142 o niesamowitych ludziach oraz podr\u00f3\u017cach, zwracaj\u0105c uwag\u0119, dlaczego one tak wygl\u0105daj\u0105, skoro \u017cycie \u201enie jest nadzwyczajn\u0105 i wyj\u0105tkow\u0105 przygod\u0105, ale prawem powszechnym\u201d (s. 303).

Podczas wspominania lat m\u0142odzie\u0144czych, ukazuje kim by\u0142 jego ojciec i matka. Zwraca uwag\u0119, \u017ce jako dziecko na podw\u00f3rku jest si\u0119 traktowanym zgodnie z szacunkiem, jakim darzony jest rodzic \u2013 im wi\u0119kszy szacunek dla rodzica, tym wi\u0119kszy dla jego dziecka. W szkole jest inaczej, rozr\u00f3\u017cnia si\u0119 dzieciaki jedynie po ich nazwiskach, nie patrzy si\u0119 na profesje rodzic\u00f3w. Opisuje przypadek r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w, gdzie jeden nie znalaz\u0142 \u017cadnej grupy, a gdy zosta\u0142 pochwalony przez nauczyciela to si\u0119 pop\u0142aka\u0142 ze szcz\u0119\u015bcia, kt\u00f3rego nigdy wcze\u015bniej nie zazna\u0142. Kindy zaczyna w\u00f3wczas dzieli\u0107 \u015bwiaty, kt\u00f3re opisuje, na \u015bwiat dzieci i rodzic\u00f3w, \u015bwiat szkolny, czy \u015bwiat w\u0142adzy i stanowisk (do kt\u00f3rego zalicza proboszcza i nauczyciela). O mi\u0142o\u015bci szkolnej m\u00f3wi\u0142, \u017ce jest ona uczuciem \u201ezbyt ci\u0119\u017ckim i m\u0119cz\u0105cym, wi\u0119c czasem trzeba od niej odpocz\u0105\u0107 w zwyczajnej przyja\u017ani czy kole\u017ce\u0144stwie\u201d (s. 315).

Od ojca nauczy\u0142 si\u0119, \u017ce \u201epieni\u0105dze s\u0105 na to, \u017ceby w nich by\u0142o wida\u0107 prac\u0119, cnot\u0119 pilno\u015bci i wyrzeczenie\u201d (s. 319). To przekonanie towarzyszy\u0142o mu przez ca\u0142e \u017cycie, dzi\u0119ki czemu jako urz\u0119dnik wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 pracowito\u015bci\u0105 i oszcz\u0119dno\u015bci\u0105. O matce Kindy wspomina rzadziej, twierdzi\u0142, \u017ce by\u0142a \u201ezbyt uczuciowa, prze\u017cywa\u0142a wszystko jako\u015b\u0107 dramatycznie\u201d (s. 320). W jego pami\u0119ci pozosta\u0142a jako osoba wiecznie zmagaj\u0105ca si\u0119 z chorob\u0105 lub cierpieniem. Wi\u0119ksze wra\u017cenie robi\u0142 na nim ojciec, kt\u00f3ry \u2013 jak sam to uj\u0105\u0142 \u2013 emanowa\u0142 si\u0142\u0105 oraz zapachem tytoniu i m\u0119sko\u015bci.

Swoj\u0105 przysz\u0142\u0105 prac\u0119 w \u017cyciu traktowa\u0142 bardzo powa\u017cnie, kocha\u0142 j\u0105 i uwa\u017ca\u0142, \u017ce recept\u0105 na szcz\u0119\u015bcie w \u017cyciu jest, jak m\u00f3wi\u0142, \u201e\u017ceby to co robimy robi\u0107 z mi\u0142o\u015bci dla sprawy\u201d (s. 345). Por\u00f3wna\u0142 swoj\u0105 prac\u0119 do zabawy m\u00f3wi\u0105c, \u017ce ka\u017cdy z ludzi w \u017cyciu ma sw\u00f3j ogr\u00f3dek: \u201eka\u017cdy z nich mia\u0142 swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 gr\u0119 i zabaw\u0119 w rzemios\u0142o, w gospodarstwo domowe, w miasteczko. Ale teraz, gdy ju\u017c jeste\u015bmy doro\u015bli i powa\u017cni, bawimy si\u0119 wsp\u00f3lnie, bawimy si\u0119 w stacj\u0119 kolejow\u0105\u201d (s. 348).

Po \u015blubie z Niemk\u0105, kt\u00f3r\u0105 pozna\u0142 podczas pracy na stacji, zamieszkali razem, a on przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 na inn\u0105, du\u017c\u0105 stacj\u0119. Wspomina ten okres jako dobry i pe\u0142en si\u0142y \u2013 mia\u0142 odpowiedzialn\u0105 prac\u0119 oraz kochaj\u0105c\u0105 \u017con\u0119, kt\u00f3r\u0105 uwa\u017ca\u0142 za przyjaciela godnego zaufania, ten \u015bwiat okre\u015bla\u0142 jako \u201e\u015bwiat zaufania, sympatii i porozumienia, a wszystkich innych pal diabli\u201d (s. 357).

Po \u015bmierci \u017cony cz\u0119sto j\u0105 wspomina\u0142. Nie lubi\u0142 jednak wraca\u0107 my\u015blami do ostatnich chwil jej \u017cycia, gdy ci\u0119\u017cko chorowa\u0142a, za to okres wsp\u00f3lnego mieszkania na stacji pami\u0119ta\u0142 jako czas najwi\u0119kszego spokoju. Teraz Kindy ma gospodynie, ta troszczy si\u0119 o niego jak umie, ale jak wspomina \u201egdy szukam cho\u0107by tylko chustki do nosa, albo gdy spod \u0142\u00f3\u017cka wy\u0142awiam trzewiki, wtedy dopiero, Bo\u017ce m\u00f3j, widz\u0119, ile mi\u0142o\u015bci i uwagi by\u0142o w tym porz\u0105dku i w tym wszystkim, i czuje si\u0119 taki osierocony, a\u017c mi si\u0119 gard\u0142o \u015bciska\u201d (s. 363).

Po pewnym czasie, Kindy przyj\u0105\u0142 prac\u0119 na dworcu kolejowym w Pradze. By\u0142a to dla niego wielka szansa i awans. Czu\u0142 si\u0119 jakby osi\u0105gn\u0105\u0142 cel swojego zwyczajnego \u017cycia. Jednak\u017ce po zmianie pracy jego stan zdrowotny i psychiczny uleg\u0142 pogorszeniu. Wojna obrzydzi\u0142a mu koleje, jak sam m\u00f3wi czu\u0142, \u017ce jest ona brudna i zapaskudzona. Pracy w ministerstwie nie znosi\u0142, nienawidzi\u0142 tej papierologii mimo, \u017ce by\u0142 ju\u017c grub\u0105 ryb\u0105, posiada\u0142 tytu\u0142 i wszyscy mu si\u0119 k\u0142aniali.

W dalszych rozdzia\u0142ach opisywany jest wewn\u0119trzny dialog, podsumowuj\u0105cy \u017cycie Adama Kindy\u2019ego. W swoim \u017cyciu doszed\u0142 do mementu w kt\u00f3rym, jest ju\u017c \u201etylko on i nie ma nic opr\u00f3cz niego: dom, uregulowane \u017cycie i mi\u0142o\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska, wszystko s\u0142u\u017cy tylko jego wygodzie i wielko\u015bci. Jest panem i stacji, i domu. Prawda, \u017ce to malutki i zamkni\u0119ty \u015bwiat, ale to jest jego \u015bwiat, kt\u00f3ry mu ulega\u201d (s. 378). W tym opisie Kindy spiera si\u0119 sam ze sob\u0105, przyznaj\u0105c, \u017ce jest egoist\u0105, samolubem i s\u0142u\u017cbist\u0105, \u017ce w jego \u017cyciu liczy\u0142 si\u0119 tylko on sam, jego cele i jego dom, a wszystko inne musia\u0142o by\u0107 podporz\u0105dkowane jego potrzebom. Podwa\u017ca te\u017c, niekt\u00f3re k\u0142amliwe histori\u0119, kt\u00f3re przedstawi\u0142 nam wcze\u015bniej, na przyk\u0142ad swoje zauroczenie ciemnow\u0142os\u0105 r\u00f3wie\u015bniczk\u0105 w wieku o\u015bmiu lat. Przyznaje, \u017ce nie by\u0142a to niewinna fascynacja \u2013 to w\u0142a\u015bnie przy niej po raz pierwszy do\u015bwiadczy\u0142 rozkoszy z\u0142a, \u015bledz\u0105c j\u0105 obsesyjne, cho\u0107 ona czasem bi\u0142a go, szarpa\u0142a za w\u0142osy czy gryz\u0142a po uszach. jak wyznaje w dialogu wewn\u0119trznym \u201ezepsu\u0142a ci\u0119 do gruntu, o\u015bmioletniego smyka, i do tego czasu to zepsucie pozosta\u0142o w tobie\u2026 przez ca\u0142e \u017cycie\u201d (s. 403).

Tocz\u0105c dalej wewn\u0119trzn\u0105 batali\u0119, ujawnia, \u017ce w swoim \u017cyciu przybiera\u0142 kilka r\u00f3\u017cnych osobowo\u015bci:
1.\tSzcz\u0119\u015bliwy cz\u0142owiek \u2013 spe\u0142niony zawodowy, maj\u0105cy wspania\u0142\u0105 prac\u0119 i kochaj\u0105c\u0105 \u017con\u0119;
2.\tCz\u0142owiek o mocnych \u0142okciach – d\u0105\u017c\u0105cy do tego, by jak najwi\u0119cej dla siebie zagarn\u0105\u0107;
3.\tHipochondryk \u2013 odziedziczy\u0142 t\u0119 cech\u0119 po matce, kt\u00f3ra wp\u0119dzi\u0142a go w kompleks niskiej warto\u015bci;
4.\tRomantyk \u2013 po \u015bmierci \u017cony jego pogl\u0105d na mi\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 zmieni\u0142; jako student pisa\u0142 poezj\u0119, wspominaj\u0105c: \u201ezupe\u0142nie jak z Arturem Rimbaud! Poezja, kt\u00f3ra zap\u0142onie nagl\u0119 niby meteor\u201d (s. 389);
5.\t\u017bycie wzgardzone \u2013 cz\u0119\u015b\u0107 siebie, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142 na zawsze wymaza\u0107 z pami\u0119ci, ukrywaj\u0105c j\u0105 za innymi swoimi to\u017csamo\u015bciami.

Sam Kindy nie jest w stanie zliczy\u0107 ile tych \u017cywot\u00f3w istnieje, a pomy\u015ble\u0107, \u017ce te wszystkie \u017cywoty sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na jego zwyczajne i proste \u017cycie. Zwraca uwag\u0119, \u017ce \u201eprzez ca\u0142e \u017cycie takie postacie walcz\u0105 w nas ze sob\u0105 i za\u0142atwiaj\u0105 swoje nie ko\u0144cz\u0105ce si\u0119 porachunki\u201d (s. 421).

W ostatnim rozdziale opowiadania ujawnia si\u0119 humanizm \u2013 idea, kt\u00f3rej gor\u0105cym zwolennikiem by\u0142 Karel \u010capek i kt\u00f3ra, moim zdaniem, stanowi g\u0142\u00f3wne przes\u0142anie utworu. Kindy m\u00f3wi:

\u201eKa\u017cdy z nas to my, ka\u017cdy z nas jest t\u0142umem nieprzeliczonym i gubi\u0105cym si\u0119 w dali. Przyjrzyj si\u0119 sobie dobrze, cz\u0142owieku, i zrozum, \u017ce jeste\u015b niemal ca\u0142\u0105 ludzko\u015bci\u0105. I to jest takie straszne. Gdy grzeszysz, obci\u0105\u017casz win\u0105 ich wszystkich, a ka\u017cd\u0105 bole\u015b\u0107 i ma\u0142o\u015b\u0107 twoj\u0105 d\u017awiga ca\u0142y ten wielki t\u0142um. Nie wolno ci, nie wolo, prowadzi\u0107 tylu ludzi drog\u0105 poni\u017cenia i ma\u0142o\u015bci. Ty jeste\u015b Ja, ty prowadzisz i jeste\u015b za wszystkich odpowiedzialny. Wszystkich ich mia\u0142e\u015b dok\u0105d\u015b doprowadzi\u0107\u201d (s. 433)

\u201eKimkolwiek jeste\u015b, jeste\u015b moim nieprzeliczonym ja. Jeste\u015b czym\u015b dobrym albo z\u0142ym, co jest tak\u017ce we mnie. Nawet gdybym ci\u0119 nienawidzi\u0142, nie zapomn\u0119 nigdy o tym, jak strasznie jeste\u015b mi bliski. Mi\u0142owa\u0107 b\u0119d\u0119 bli\u017aniego swego, jak samego siebie. I l\u0119ka\u0107 go si\u0119 b\u0119d\u0119 jak samego siebie, i opiera\u0107 si\u0119 mu b\u0119d\u0119 jak samemu sobie. Jego brzemi\u0119 czu\u0107 b\u0119d\u0119 na sobie, jego bole\u015bci trapi\u0107 mnie b\u0119d\u0105 i cierpie\u0107 b\u0119d\u0119 nad bezprawiem, kt\u00f3rego dopuszczaj\u0105 si\u0119 na nim. Im bli\u017cszy mu b\u0119d\u0119, tym wi\u0119cej odnajdywa\u0107 b\u0119d\u0119 samego siebie. Ogranicza\u0107 b\u0119d\u0119 egoist\u0119, albowiem sam jestem egoist\u0105, i s\u0142u\u017cy\u0107 b\u0119d\u0119 choremu, albowiem sam jestem chory. Nie omin\u0119 \u017cebraka u drzwi \u015bwi\u0105tyni, bo sam jestem ubogi jak on, i przyja\u017ani\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0119 ze wszystkimi, kt\u00f3rzy pracuj\u0105, albowiem jestem jednym z nich\u201d (s. 434-435)

Na samym ko\u0144cu tej drogi czeka\u0142 na Kindy\u2019ego ostatni poci\u0105g. \u201eZwyczajny poci\u0105\u017cek, taka poczciwa ciuchcia, co zatrzymuje si\u0119 na ka\u017cdej stacji\u201d (s. 436). To wizja \u015bmierci jako naturalnej cz\u0119\u015bci \u017cycia \u2013 ko\u0144cz\u0105cego si\u0119 tak samo zwyczajnie i spokojnie, jak toczy si\u0119 ka\u017cdego dnia.

\u010capek poprzez posta\u0107 Adama Kindy\u2019ego podkre\u015bla znaczenie refleksji nad sob\u0105 i akceptacji zar\u00f3wno w\u0142asnych zalet, jak i s\u0142abo\u015bci. Przekazuje, \u017ce nawet w najbardziej zwyczajnym \u017cyciu kryj\u0105 si\u0119 momenty, kt\u00f3re nadaj\u0105 mu sens i warto\u015b\u0107, a ka\u017cdy cz\u0142owiek ma w sobie co\u015b wyj\u0105tkowego. Autor zach\u0119ca do dostrzegania i doceniania tych zwyczajnych chwil, kt\u00f3re cz\u0119sto s\u0105 fundamentem prawdziwego cz\u0142owiecze\u0144stwa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Zwyczajne \u017cycie” jest kr\u00f3tkim opowiadaniem, trzeci\u0105 i zarazem ostatni\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 trylogii \u2013 „Hardabu”l, „Meteor”, „Zwyczajne \u017cycie”. „Meteor” zosta\u0142 odznaczony nagrod\u0105 pa\u0144stwow\u0105, a „Zwyczajne \u017cycie” zosta\u0142o nominowane do Nagrody Nobla, jednak ostatecznie jej nie przyznano.
\n
\nW „Zwyczajnym \u017cyciu”, Karel skupia si\u0119 na analizie procesu starzenia si\u0119 i zwi\u0105zanych z nim kwestiach moralnych.W opowiadaniu g\u0142\u00f3wnym bohaterem jest urz\u0119dnik Adam Kindy, kt\u00f3ry b\u0119d\u0105c ju\u017c w podesz\u0142ym wieku, dokonuje podsumowania swojego \u017cycia, rozwa\u017caj\u0105c jego sens i warto\u015b\u0107.
\n
\nBohater z pocz\u0105tku, m\u00f3wi o swoim \u017cyciu w spos\u00f3b prosty \u2013 \u201eco za pi\u0119kne, zwyczajne, nieciekawe \u017cycie! Ani jednej przygody, ani jednej walki, nigdzie nic tragicznego czy wyj\u0105tkowego\u201d. Przypomina sobie sterty ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re przeczyta\u0142 o niesamowitych ludziach oraz podr\u00f3\u017cach, zwracaj\u0105c uwag\u0119, dlaczego one tak wygl\u0105daj\u0105, skoro \u017cycie \u201enie jest nadzwyczajn\u0105 i wyj\u0105tkow\u0105 przygod\u0105, ale prawem powszechnym\u201d.<\/p>\n","protected":false},"author":56,"featured_media":13882,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"colormag_page_container_layout":"no_sidebar_content_centered","colormag_page_sidebar_layout":"no_sidebar","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[64,39,225],"tags":[],"class_list":["post-13879","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aktualnosci","category-literatura","category-projekt-kulturalny"],"yoast_head":"\nHumanistyczne przes\u0142anie "Zwyczajnego \u017cycia" Karela \u010capka - NOTABENE.WORLD<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"pl_PL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Humanistyczne przes\u0142anie "Zwyczajnego \u017cycia" Karela \u010capka - NOTABENE.WORLD\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\""Zwyczajne \u017cycie" jest kr\u00f3tkim opowiadaniem, trzeci\u0105 i zarazem ostatni\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 trylogii \u2013 "Hardabu"l, "Meteor", "Zwyczajne \u017cycie". "Meteor" zosta\u0142 odznaczony nagrod\u0105 pa\u0144stwow\u0105, a "Zwyczajne \u017cycie" zosta\u0142o nominowane do Nagrody Nobla, jednak ostatecznie jej nie przyznano. W "Zwyczajnym \u017cyciu", Karel skupia si\u0119 na analizie procesu starzenia si\u0119 i zwi\u0105zanych z nim kwestiach moralnych.W opowiadaniu g\u0142\u00f3wnym bohaterem jest urz\u0119dnik Adam Kindy, kt\u00f3ry b\u0119d\u0105c ju\u017c w podesz\u0142ym wieku, dokonuje podsumowania swojego \u017cycia, rozwa\u017caj\u0105c jego sens i warto\u015b\u0107. Bohater z pocz\u0105tku, m\u00f3wi o swoim \u017cyciu w spos\u00f3b prosty \u2013 \u201eco za pi\u0119kne, zwyczajne, nieciekawe \u017cycie! Ani jednej przygody, ani jednej walki, nigdzie nic tragicznego czy wyj\u0105tkowego\u201d. Przypomina sobie sterty ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re przeczyta\u0142 o niesamowitych ludziach oraz podr\u00f3\u017cach, zwracaj\u0105c uwag\u0119, dlaczego one tak wygl\u0105daj\u0105, skoro \u017cycie \u201enie jest nadzwyczajn\u0105 i wyj\u0105tkow\u0105 przygod\u0105, ale prawem powszechnym\u201d.\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"NOTABENE.WORLD\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/Notabene.World\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2024-11-04T11:55:12+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2024-12-11T13:14:35+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/1112576-352x500-1.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"800\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"445\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Szymon Grz\u0105dziela\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Napisane przez\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Szymon Grz\u0105dziela\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Szacowany czas czytania\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"10 minut\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"Szymon Grz\u0105dziela\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/977b9f35195686b57d7563e70662822b\"},\"headline\":\"Humanistyczne przes\u0142anie „Zwyczajnego \u017cycia” Karela \u010capka\",\"datePublished\":\"2024-11-04T11:55:12+00:00\",\"dateModified\":\"2024-12-11T13:14:35+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/\"},\"wordCount\":1917,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/#organization\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/notabene.world\\\/nb\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/11\\\/1112576-352x500-1.jpg?fit=800%2C445&ssl=1\",\"articleSection\":[\"Aktualno\u015bci\",\"Literatura\",\"Projekt kulturalny\"],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/\",\"name\":\"Humanistyczne przes\u0142anie \\\"Zwyczajnego \u017cycia\\\" Karela \u010capka - NOTABENE.WORLD\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/notabene.world\\\/nb\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/11\\\/1112576-352x500-1.jpg?fit=800%2C445&ssl=1\",\"datePublished\":\"2024-11-04T11:55:12+00:00\",\"dateModified\":\"2024-12-11T13:14:35+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/notabene.world\\\/nb\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/11\\\/1112576-352x500-1.jpg?fit=800%2C445&ssl=1\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/notabene.world\\\/nb\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/11\\\/1112576-352x500-1.jpg?fit=800%2C445&ssl=1\",\"width\":800,\"height\":445},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Humanistyczne przes\u0142anie „Zwyczajnego \u017cycia” Karela \u010capka\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/\",\"name\":\"NOTABENE.WORLD\",\"description\":\"Przekaz. Warto\u015bci. Wsp\u00f3lnota.\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/#organization\",\"name\":\"NOTABENE.WORLD\",\"url\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/01\\\/NB-club-start-www1.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/01\\\/NB-club-start-www1.jpg\",\"width\":1000,\"height\":839,\"caption\":\"NOTABENE.WORLD\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\"},\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/www.facebook.com\\\/Notabene.World\"]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/977b9f35195686b57d7563e70662822b\",\"name\":\"Szymon Grz\u0105dziela\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/a565ae8ea81f5059f63ac62d89ad1616d46684322df34df42e70cc609229e7b4?s=96&d=mm&r=g\",\"url\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/a565ae8ea81f5059f63ac62d89ad1616d46684322df34df42e70cc609229e7b4?s=96&d=mm&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/a565ae8ea81f5059f63ac62d89ad1616d46684322df34df42e70cc609229e7b4?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"Szymon Grz\u0105dziela\"},\"url\":\"https:\\\/\\\/notabene.world\\\/nb\\\/author\\\/sz-gr\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Humanistyczne przes\u0142anie \"Zwyczajnego \u017cycia\" Karela \u010capka - NOTABENE.WORLD","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/","og_locale":"pl_PL","og_type":"article","og_title":"Humanistyczne przes\u0142anie \"Zwyczajnego \u017cycia\" Karela \u010capka - NOTABENE.WORLD","og_description":"\"Zwyczajne \u017cycie\" jest kr\u00f3tkim opowiadaniem, trzeci\u0105 i zarazem ostatni\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 trylogii \u2013 \"Hardabu\"l, \"Meteor\", \"Zwyczajne \u017cycie\". \"Meteor\" zosta\u0142 odznaczony nagrod\u0105 pa\u0144stwow\u0105, a \"Zwyczajne \u017cycie\" zosta\u0142o nominowane do Nagrody Nobla, jednak ostatecznie jej nie przyznano. W \"Zwyczajnym \u017cyciu\", Karel skupia si\u0119 na analizie procesu starzenia si\u0119 i zwi\u0105zanych z nim kwestiach moralnych.W opowiadaniu g\u0142\u00f3wnym bohaterem jest urz\u0119dnik Adam Kindy, kt\u00f3ry b\u0119d\u0105c ju\u017c w podesz\u0142ym wieku, dokonuje podsumowania swojego \u017cycia, rozwa\u017caj\u0105c jego sens i warto\u015b\u0107. Bohater z pocz\u0105tku, m\u00f3wi o swoim \u017cyciu w spos\u00f3b prosty \u2013 \u201eco za pi\u0119kne, zwyczajne, nieciekawe \u017cycie! Ani jednej przygody, ani jednej walki, nigdzie nic tragicznego czy wyj\u0105tkowego\u201d. Przypomina sobie sterty ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re przeczyta\u0142 o niesamowitych ludziach oraz podr\u00f3\u017cach, zwracaj\u0105c uwag\u0119, dlaczego one tak wygl\u0105daj\u0105, skoro \u017cycie \u201enie jest nadzwyczajn\u0105 i wyj\u0105tkow\u0105 przygod\u0105, ale prawem powszechnym\u201d.","og_url":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/","og_site_name":"NOTABENE.WORLD","article_publisher":"https:\/\/www.facebook.com\/Notabene.World","article_published_time":"2024-11-04T11:55:12+00:00","article_modified_time":"2024-12-11T13:14:35+00:00","og_image":[{"width":800,"height":445,"url":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/1112576-352x500-1.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"Szymon Grz\u0105dziela","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Napisane przez":"Szymon Grz\u0105dziela","Szacowany czas czytania":"10 minut"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/"},"author":{"name":"Szymon Grz\u0105dziela","@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/#\/schema\/person\/977b9f35195686b57d7563e70662822b"},"headline":"Humanistyczne przes\u0142anie „Zwyczajnego \u017cycia” Karela \u010capka","datePublished":"2024-11-04T11:55:12+00:00","dateModified":"2024-12-11T13:14:35+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/"},"wordCount":1917,"publisher":{"@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/#organization"},"image":{"@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/i0.wp.com\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/1112576-352x500-1.jpg?fit=800%2C445&ssl=1","articleSection":["Aktualno\u015bci","Literatura","Projekt kulturalny"],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/","url":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/","name":"Humanistyczne przes\u0142anie \"Zwyczajnego \u017cycia\" Karela \u010capka - NOTABENE.WORLD","isPartOf":{"@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/i0.wp.com\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/1112576-352x500-1.jpg?fit=800%2C445&ssl=1","datePublished":"2024-11-04T11:55:12+00:00","dateModified":"2024-12-11T13:14:35+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/#primaryimage","url":"https:\/\/i0.wp.com\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/1112576-352x500-1.jpg?fit=800%2C445&ssl=1","contentUrl":"https:\/\/i0.wp.com\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/1112576-352x500-1.jpg?fit=800%2C445&ssl=1","width":800,"height":445},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/humanistyczne-przeslanie-zwyczajnego-zycia-karela-capka\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/notabene.world\/nb\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Humanistyczne przes\u0142anie „Zwyczajnego \u017cycia” Karela \u010capka"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/#website","url":"https:\/\/notabene.world\/nb\/","name":"NOTABENE.WORLD","description":"Przekaz. Warto\u015bci. Wsp\u00f3lnota.","publisher":{"@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/notabene.world\/nb\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/#organization","name":"NOTABENE.WORLD","url":"https:\/\/notabene.world\/nb\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2022\/01\/NB-club-start-www1.jpg","contentUrl":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2022\/01\/NB-club-start-www1.jpg","width":1000,"height":839,"caption":"NOTABENE.WORLD"},"image":{"@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/#\/schema\/logo\/image\/"},"sameAs":["https:\/\/www.facebook.com\/Notabene.World"]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/notabene.world\/nb\/#\/schema\/person\/977b9f35195686b57d7563e70662822b","name":"Szymon Grz\u0105dziela","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/a565ae8ea81f5059f63ac62d89ad1616d46684322df34df42e70cc609229e7b4?s=96&d=mm&r=g","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/a565ae8ea81f5059f63ac62d89ad1616d46684322df34df42e70cc609229e7b4?s=96&d=mm&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/a565ae8ea81f5059f63ac62d89ad1616d46684322df34df42e70cc609229e7b4?s=96&d=mm&r=g","caption":"Szymon Grz\u0105dziela"},"url":"https:\/\/notabene.world\/nb\/author\/sz-gr\/"}]}},"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/1112576-352x500-1.jpg?fit=800%2C445&ssl=1","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/pdCobN-3BR","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13879","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/users\/56"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13879"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13879\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13896,"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13879\/revisions\/13896"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13882"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13879"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13879"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/notabene.world\/nb\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13879"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}