4 wrze\u015bnia 476 roku Odoaker, dow\u00f3dca germa\u0144skich najemnik\u00f3w w s\u0142u\u017cbie Rzymu zdetronizowa\u0142 ostatniego cesarza Romulusa Augustulusa i sam obj\u0105\u0142 w\u0142adz\u0119 nad Zachodnim Cesarstwem. To wydarzenie uznajemy dzisiaj za kres staro\u017cytno\u015bci i pocz\u0105tek \u015bredniowiecza. Jednak \u00f3wcze\u015bni kronikarze nie potraktowali tego wydarzenia powa\u017cnie. Nie dostrzegli w nim katastrofy. Oto kolejna zmiana w\u0142adzy w niestabilnych czasach. Dopiero d\u0142uga perspektywa historyczna pozwala wi\u0105za\u0107 ze sob\u0105 wydarzenia w \u0142a\u0144cuchy przyczynowo skutkowe. Rzymianie stoj\u0105cy u progu swojego upadku nie mieli tego komfortu, wi\u0119c nie zauwa\u017cyli momentu swego kresu. Usprawiedliwia ich to, \u017ce obalenie Romulusa odby\u0142o si\u0119 bezkrwawo. Nie dosz\u0142o do \u017cadnej bitwy , obl\u0119\u017cenia i rzezi. Uzurpator zast\u0105pi\u0142 legalnego w\u0142adc\u0119, a Senat to klepn\u0105\u0142. Romulus dosta\u0142 godziw\u0105 rent\u0119, z kt\u00f3rej \u017cy\u0142 dostatnio w Neapolu. Zatem dlaczego historycy uczepili si\u0119 tej daty? Bo Rzymianie ca\u0142kiem przestali si\u0119 liczy\u0107 w polityce. Od tej chwili o losie Urbi et Orbi decydowali barbarzy\u0144cy. W gruzach leg\u0142y instytucje i prawo a za nimi posypa\u0142o si\u0119 ca\u0142e pa\u0144stwo. Stopniowo ulega\u0142y barbaryzacji ca\u0142y prowincje. W dzisiejszej wyk\u0142adni historii nie wypada \u017ale m\u00f3wi\u0107 o \u015bredniowieczu. Ale wystarczy odwiedzi\u0107 parki archeologiczne z odkopanymi antycznymi miastami i por\u00f3wna\u0107 je ze \u015bredniowiecznymi mie\u015bcinami, aby wyrobi\u0107 sobie na ten temat zdanie. Wszak s\u0142owo cywilizacja pochodzi od \u0142aci\u0144skiego civitas \u2013 miasto. Termin ukuto we Francji w XVIII wieku i trafi\u0142 do naszego j\u0119zyka, bo jest trafny. Cywilizacja powstaje w mie\u015bcie, a nie na wsi. \u0141acina i kultura antyczna okaza\u0142y si\u0119 twardsze ni\u017c kamienie z kt\u00f3ry zbudowano pa\u0142ace, \u0142a\u017anie i akwedukty. Przewidzia\u0142 to Horacy w proroczej pie\u015bni Exegi monumentum aere perennius. Prawie dwa tysi\u0105ce lat po \u015bmierci poety w pewnym liceum w pewnym prowincjonalnym mie\u015bcie na p\u00f3\u0142nocy Europy pracowicie przek\u0142adali\u015bmy wiersz z \u0142aciny na polski pod \u015bwiat\u0142ym okiem pani profesorki M.K. Dwadzie\u015bcia osiem (o ile si\u0119 nie myl\u0119) nastoletnich g\u0142\u00f3w sp\u0119dzi\u0142o jedn\u0105, czy dwie lekcje nad tekstem pochodz\u0105cym z dalekiej przesz\u0142o\u015bci. Nie zadawali\u015bmy sobie ani nauczycielom pyta\u0144 po co to robimy. Ufali\u015bmy im i Horacemu, \u017ce warto! I to by\u0142 prawdziwy triumf antyku nad czasem i przestrzeni\u0105.<\/p>\n\n\n\n
W po\u0142owie lat \u201980 XX wieku, czyli w czasie, kiedy przek\u0142adali\u015bmy Horacego inne imperium chyli\u0142o si\u0119 ku upadkowi i co zabawne ani jego przyw\u00f3dcy ani mieszka\u0144cy te\u017c tego nie dostrzegali. W roku 1987 ju\u017c jako student KUL-u uczestniczy\u0142em w spotkaniu z pewnym profesorem socjologii z Freie Universit\u00e4t z Berlina Zachodniego. Zapyta\u0142em go jak d\u0142ugo przetrwa Zwi\u0105zek Radziecki. Po namy\u015ble odpowiedzia\u0142, \u017ce jeszcze co najmniej 25 lat! Wszyscy si\u0119 z nim zgodzili\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n
Jak wiemy, bo mamy ju\u017c odpowiedni\u0105 perspektyw\u0119 Zwi\u0105zek Radziecki ani materialnie, ani duchowo nie wni\u00f3s\u0142 do naszej cywilizacji nic pozytywnego. Przeciwnie pozostawi\u0142 po sobie wirusa zniewolenia umys\u0142u, kt\u00f3ry okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 trwalszy ni\u017c komunizm. Rosyjska Federacja – spadkobierca ZSRR\u00a0 jest pa\u0144stwem mafijnym z zalegalizowanym \u00a0barbarzy\u0144stwem. Jak to wygl\u0105da w praktyce widzimy na ukrai\u0144skim froncie.<\/p>\n\n\n\n
A dzisiaj, w tej chwili czyjego upadku nie jeste\u015bmy \u015bwiadomi? Zachodniej cywilizacji? Stan\u00f3w Zjednoczonych? Chin? A mo\u017ce III Rzeczypospolitej?<\/p>\n\n\n\n
Kryzys instytucji, pogarda dla autorytet\u00f3w, triumf fikcji nad rzeczywisto\u015bci\u0105, mo\u017cna by d\u0142ugo wymienia\u0107 symptomy trawi\u0105cej \u015bwiat choroby. Czy to zapowied\u017a kresu? Czy to znak \u017ce wszystko stracone? Tego nie wiemy, ale parafrazuj\u0105c Konstandinosa Kawafisa – nie czekajmy a\u017c przyjd\u0105 barbarzy\u0144cy! Ci ludzie nie s\u0105 \u017cadnym rozwi\u0105zaniem.<\/p>\n\n\n\n