Ciemne chmury i \u017celazna kurtyna trwa\u0142y w naszej cz\u0119\u015bci Europy o wiele lat za d\u0142ugo. St\u0105d te\u017c, gdy ju\u017c ponad 20 lata temu dotar\u0142o wreszcie i do nas to „wielkie szcz\u0119\u015bcie” powi\u0119kszenia Unii Europejskiej na wsch\u00f3d, wielu z niedowierzaniem i sceptycyzmem odbiera\u0142o fakt, \u017ce oto zdarzy\u0142 si\u0119 za \u017cycia naszego pokolenia prawdziwy cud. Dostali\u015bmy si\u0119 pod \u201ekolorowy parasol\u201d Europy, o kt\u00f3rym mo\u017cna by\u0142o jedynie pomarzy\u0107 na przyk\u0142ad w roku 1985, i pod kt\u00f3rym dla wszystkich mia\u0142o starczy\u0107 miejsca. A skoro nie ma granic, \u015bmia\u0142o mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce od 2004 mieszkamy \u201cna pograniczu\u201d – gdzie wszystko staje si\u0119 nie tylko ulotne i tymczasowe, ale te\u017c fascynuj\u0105ce. \u017bycie na pograniczu ma sw\u00f3j urzekaj\u0105cy koloryt.<\/p>\n\n\n\n
Jak to na pograniczu, przy porannej kawie czytam z zapartym tchem po raz kolejny \u201cNiezno\u015bn\u0105 lekko\u015b\u0107 bytu\u201d Milana Kundery. I co z tego? Ano picie kawy tylko wtedy ma sens, gdy towarzysz\u0105 mu szalone emocje. Tylko wtedy ta banalna z pozoru czynno\u015b\u0107 staje si\u0119 prze\u017cyciem g\u0142\u0119boko egzystencjalnym.\u00a0Einmal ist keinmal (raz to tyle, co nic),\u00a0<\/em>dlatego tak wa\u017cnym staje si\u0119 staranne kultywowanie codziennych rytua\u0142\u00f3w. W innym przypadku \u017cycie przecieknie nam mimowolnie przez palce – a do tego dopu\u015bci\u0107 nie mo\u017cemy.<\/p>\n\n\n\n Gdy wszystko wok\u00f3\u0142 przemija niczym sen, tak czy inaczej szukamy w pami\u0119ci jakich\u015b trwa\u0142ych punkt\u00f3w odniesienia do przesz\u0142o\u015bci, pozwalaj\u0105cych przetrwa\u0107 to, co niespodziewanie zsy\u0142a nam los. Nie maj\u0105 oczywi\u015bcie wi\u0119kszego sensu jakiekolwiek pr\u00f3by u\u017calania si\u0119 nad sob\u0105. Albowiem tak jak nie mo\u017cna zatrzyma\u0107 czasu, nie mo\u017cna te\u017c uciec ani przed sob\u0105, ani przed przeznaczeniem. Warto zatem ot tak, po prostu da\u0107 si\u0119 ponie\u015b\u0107 owej niezno\u015bnej fali b\u0142ogiej tymczasowo\u015bci. Jak to na pograniczu.<\/p>\n\n\n\n To oczywiste, \u017ce nie mo\u017cna zmieni\u0107 przesz\u0142o\u015bci, a tera\u017aniejszo\u015b\u0107 na pograniczu okazuje si\u0119 w gruncie rzeczy wieloznacznym i niezno\u015bnym p\u00f3\u0142snem. Jedyne zatem, co trzyma nas przy \u017cyciu tu i teraz, i wsz\u0119dzie, to daj\u0105ca nadziej\u0119 przysz\u0142o\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n W miar\u0119 up\u0142ywu lat zmagania z codzienno\u015bci\u0105 ko\u0144cz\u0105 si\u0119 u mnie zawsze konstatacj\u0105, i\u017c w gruncie rzeczy\u00a0wa\u017cne s\u0105 tylko te dni, kt\u00f3rych jeszcze nie znamy,\u00a0<\/em>gdy\u017c tylko na nie czekamy i tylko to, co przed nami mo\u017cna zmieni\u0107 na lepsze. <\/p>\n\n\n\n Zbiegiem okoliczno\u015bci pracowa\u0142em nie tak dawno w Kaczycach, mieszka\u0142em za\u015b w Pogwizdowie, czyli na pograniczu polsko-czeskim. W razie czego mog\u0142em wi\u0119c szybko zmienia\u0107 kana\u0142y RTV ilekro\u0107 cyniczno-dogmatyczny jazgot i bzykot \u201cpszcz\u00f3\u0142\u201d z pasiek Kaczy\u0144skiego, Mentzena b\u0105d\u017a Brauna stawa\u0142 si\u0119 naprawd\u0119 niezno\u015bny.<\/p>\n\n\n\n Trudno nie ulec wra\u017ceniu, i\u017c na pograniczu mo\u017cna sobie do woli gwizda\u0107 i dmucha\u0107 na wszystko. \u017bycie na pograniczu wydaje si\u0119 w gruncie rzeczy znacznie ciekawsze ni\u017c nawet najlepsze sanatorium. Codzienna i niezno\u015bna tymczasowo\u015b\u0107 maj\u0105 po prostu jaki\u015b g\u0142\u0119boko ukryty i jak\u017ce relaksuj\u0105cy sens. Na pograniczu od razu robi si\u0119 weselej i szcz\u0119\u015bliwiej. <\/p>\n\n\n\n Poza tym szcz\u0119\u015bcie niew\u0105tpliwie jest w nas i nieustannie trzeba je tylko kultywowa\u0107.\u00a0Nie pozw\u00f3lmy zatem go sobie odbiera\u0107 nabzdyczonym pseudo-patriotycznym, antyeuropejskim i neofaszystowskim trutniom. Delektujmy si\u0119 pograniczn\u0105 tymczasowo\u015bci\u0105, ile tylko si\u0119 da. EUropejskie carpe diem? Jawohl, einfach Nirwana. Another day in paradise indeed. Naprawd\u0119, kolejny dzie\u0144 w raju. Opravdu dal\u0161\u00ed den v r\u00e1ji.<\/em> Szcz\u0119\u015bliwego Nowego Roku 2026!<\/p>\n\n\n\n Jak to na pograniczu, przy porannej kawie czytam z zapartym tchem po raz kolejny \u201cNiezno\u015bn\u0105 lekko\u015b\u0107 bytu\u201d Milana Kundery. I co z tego? Ano picie kawy tylko wtedy ma sens, gdy towarzysz\u0105 mu szalone emocje. Tylko wtedy ta banalna z pozoru czynno\u015b\u0107 staje si\u0119 prze\u017cyciem g\u0142\u0119boko egzystencjalnym.![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/notabene.world\/nb\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/bees-happy-1.jpg?resize=800%2C445&ssl=1\")
<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\n
\nEinmal ist keinmal (raz to tyle, co nic), dlatego tak wa\u017cnym staje si\u0119 staranne kultywowanie codziennych rytua\u0142\u00f3w. W innym przypadku \u017cycie przecieknie nam mimowolnie przez palce, a na ko\u0144cu tej drogi jest ju\u017c tylko nuda i bezsens \u2013 a do tego dopu\u015bci\u0107 nie mo\u017cemy.
\n
\nGdy wszystko wok\u00f3\u0142 przemija niczym sen, tak czy inaczej szukamy w pami\u0119ci jakich\u015b trwa\u0142ych punkt\u00f3w odniesienia do przesz\u0142o\u015bci, pozwalaj\u0105cych przetrwa\u0107 to, co niespodziewanie zsy\u0142a nam los.
\n
\nNie maj\u0105 oczywi\u015bcie wi\u0119kszego sensu jakiekolwiek pr\u00f3by u\u017calania si\u0119 nad sob\u0105. Albowiem tak jak nie mo\u017cna zatrzyma\u0107 czasu, nie mo\u017cna te\u017c uciec ani przed sob\u0105, ani przed przeznaczeniem. Warto zatem ot tak, po prostu da\u0107 si\u0119 ponie\u015b\u0107 owej niezno\u015bnej fali b\u0142ogiej tymczasowo\u015bci. Jak to na pograniczu.
\n
\nTo oczywiste, \u017ce nie mo\u017cna zmieni\u0107 przesz\u0142o\u015bci, a tera\u017aniejszo\u015b\u0107 na pograniczu okazuje si\u0119 w gruncie rzeczy wieloznacznym i niezno\u015bnym p\u00f3\u0142snem. Jedyne zatem, co trzyma nas przy \u017cyciu tu i tam, i wsz\u0119dzie, to daj\u0105ca nadziej\u0119 przysz\u0142o\u015b\u0107.
\n
\nW miar\u0119 up\u0142ywu lat zmagania z codzienno\u015bci\u0105 ko\u0144cz\u0105 si\u0119 u mnie zawsze konstatacj\u0105, i\u017c w gruncie rzeczy\u00a0„wa\u017cne s\u0105 tylko te dni, kt\u00f3rych jeszcze nie znamy”,\u00a0gdy\u017c tylko na nie czekamy i tylko to, co przed nami mo\u017cna zmieni\u0107 na lepsze. Szcz\u0119\u015bliwego Nowego Roku 2026!<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":18892,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"colormag_page_container_layout":"default_layout","colormag_page_sidebar_layout":"default_layout","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[64,42,48],"tags":[],"class_list":["post-9907","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aktualnosci","category-felietony","category-wiecej-swiatla"],"yoast_head":"\n