Autor: C vel K

Kilka dni temu zniknął z centralnego placu w Lublinie pomnik założyciela i pierwszego rektora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w latach 1918-1922 ks. Idziego Radziszewskiego. Pomnik wzniesiony na 100-lecie KULu zaledwie 4 lata temu usunięto, aby „zrobić miejsce” dla monumentu brata prezesa, prezydenta Lecha Kaczyńskiego, którego z Lublinem niewiele łączyło.

Wiele więcej łaczy z Lublinem profesora KULu i ministra edukacji Przemysława Czarnka, który wydaje się być wielce niepocieszony podwójnym wetem prezydenckim wobec swoich autorskich prób zaprowadzenia centralnie sterowanego zamordyzmu w polskiej oświacie. Dobrze, że prezydent Andrzej Duda wreszcie zrozumiał, że to jego ostatnia kadencja i tym samym może nieco wybić się na niepodległość i tym samym wydostać się ze szponów wyimaginowanej wiekszości rządzącej. Jak to mówią, lepiej późno niż wcale.

Wygraliśmy z Saudyjczykami kilkanaście lat temu w Rijadzie, wygraliśmy z nimi również kilka dni temu w Dosze. Ostatnie zwycięstwo okazało się kluczowe dla naszego awansu do fazy pucharowej Mistrzostw Świata w Katarze. Paradoksalnie też jedna bramka strzelona przez Arabię Saudyjską w przegranym meczu z Meksykiem pomogła naszej drużynie zachować honor. Można zatem śmiało powiedzieć, że nigdy wcześniej żaden arabski kraj tak znacząco nie przyczynił się do podtrzymania naszej dumy narodowej. Doszło zatem do niewątpliwego emocjonalnego zbliżenia w stosunkach saudyjsko-polskich. Ponadto – zbiegiem okoliczności – PKN Orlen sfinalizował właśnie sprzedaż części Rafinerii Gdańskiej saudyjskiej firmie Aramco.

Jedną z pierwszych decyzji nowego prezesa TVP jest odwołanie koncertu muzyki disco polo, który miał podkreślić doniosłość otwarcia przekopu Mierzei Wiślanej. Najpierw w zamian – dla uświetnienia kolejnego aktu polskiego rodeo w reżyserii prezesa-naczelnika państwa – miała wystąpić „żywiołowa i westernowa” Cleo. Teraz okazuje się, że „nie będzie niczego”. Jak to? Dzień otwarcia przekopu wybrano przecież nieprzypadkowo, no bo wiadomo, co zdarzyło się 17 września 1939 roku, a przed nami kolejna rocznica…

17 września 2022 roku nastąpi najnowsza odsłona polskiej rapsodii z głębokim podtekstem historyczno-teraźniejszym. Aż trudno uwierzyć, że będzie to rapsodia milcząca.

Nie da się ukryć, że znajdujemy się w strefie wojny i w tym roku sezonu ogórkowego nie będzie. Oprócz wojny na Wschodzie, na Zachodzie mamy sezon martwych ryb, a na granicy polsko-niemieckiej również trwa wojna, ale ekologiczna – oraz szukanie winnych…

W 1939 nie było telewizji, telefonii komórkowej ani internetu. Wiadomości z frontu docierały zatem z opóźnieniem, co dawało więcej czasu na oswojenie się – jeśli w ogóle można tak powiedzieć – z rzeczywistym horrorem II wojny światowej. Prawdopodobnie można było nawet gdzieś tamtą wojnę przeczekać. W 2022 od wojny uciec się nie da. Tym razem wojna dzieje się nie tylko blisko naszych granic, ale także na ekranach naszych telewizorów i komputerów. Dzieje się naprawdę. Dzieje się wszędzie. Dzieje się w nas. I te obrazy pozostaną z nami już na zawsze.

To mega-wieszcz Adam Mickiewicz namieszał nam w głowach wydumanym podziałem na dwie Polski: Polskę „mikromanów” – ludzi „rozsądnych”, „Europejczyków”, pragnących by „roztopiła się” ona w Europie (czyli przestała istnieć) oraz – paradoksalnie – Polskę romantycznych „megalomanów”, „szaleńców” i „barbarzyńców”, którzy „chcą, by istniała”. Trzeba jednak przypomnieć, że nasz cierpiący za miliony wieszcz, pisał o tym w wieku XIX, w czasach, gdy Polski nie było na mapie Europy. To zatem mega-nonsens, by pogrążać się w „Balladach i romansach” w oderwaniu od kontekstu historycznego, w którym powstały. No ale, jaki kraj, takie i jego patataj. Dwieście lat minęło, a u nas wszystko nadal takie romantyczne. Mega.