Felietony

Jest też w tym tygodniu wiadomość dobra. Już drugi raz Rada Polityki Pieniężnej nie podniosła stóp procentowych. Są dalej na poziomie 6,75%. Zwłaszcza przed zbliżającymi się świętami i inflacją na poziomie 17,9% każda złotówka, która zostaje w domowym budżecie, jest ważna. A w Ukrainie 263 dzień wojny. Już od środy, kiedy Minister Obrony Rosji Szojgu wydał rozkaz o wycofaniu wojsk rosyjskich na lewy brzeg Dniepru, wiadomo było, że Chersoń będzie wyzwolony. I jest. Trwa rozminowywanie miasta, służby pracują nad naprawą infrastruktury. Nie ma prądu, wody i ciepła, ale jest ogromna radość. Cieszy się cała Ukraina. I nie tylko.

Wszystko jest coraz droższe, inflacja za październik 2022 jest znowu wyższa (17,9%) w porównaniu do września 2022 (17,2%). Aby podwyższyć swoje możliwości zakupów między innymi,  żywności i leków lub regulowania rachunków za mieszkania, gaz i energię wielu  Polaków szuka dodatkowego zajęcia. Do pracy wracają też emeryci. Już na koniec 2021 roku liczba pracujących emerytów wynosiła 812,9 tysięcy i była większa o 50% od liczby pracujących emerytów w 2011 kiedy to pracowało 541,9 tysięcy. W tym roku liczba ta jeszcze wzrosła i wynosi ponad milion osób. Niestety wzrasta też liczba nierzetelnych  dłużników. Według danych Krajowego Rejestru Długów na koniec 2021 roku było prawie 2,4 miliona nierzetelnych dłużników w wieku 18+.

W Sejmie toczy się debata budżetowa, która opiera się o dane, które nie mówią o wszystkich dochodach i wydatkach (wiele z nich w dalszym ciągu pozostaje poza kontrolą parlamentu). Dotyczy to przede wszystkim wydatków realizowanych przez fundusze ulokowane w Banku Gospodarstwa Krajowego, w tym także tych związanych z Funduszem Przeciwdziałania COVID-19.

Według niezależnych analityków finansowych  rzeczywisty deficyt budżetu państwa na koniec 2023 roku osiągnie aż 206 miliardów złotych. Według projektu Ustawy budżetowej deficyt na koniec 2023 roku ma wynieść nie więcej niż 68 miliardów złotych.

Rok 2022 pozostanie w naszej pamięci na zawsze. 24 lutego Rosja napadła na Ukrainę. Wojna. Blisko nas, nie w Afryce, nie na Bliskim Wschodzie, nie w Azji. Staliśmy się państwem przyfrontowym. Miliony uchodźców wojennych, relacje z frontu w telewizji i Internecie.  Bombardowane miasta, niszczona cała infrastruktura, mordowani cywile, gwałcone kobiety i dzieci. To widzimy na co dzień. Ta wojna ma zniszczyć cały kraj, cały naród.

Mam wrażenie, że inwazja, która miała być w zamyśle agresorów lokalna i szybka (sami Rosjanie unikali słowa wojna, zastępując je określeniem „operacja specjalna”), przerodziła się nie w kolejną wojnę światową, ale w poważny konflikt, który zaangażował uwagę całego świata. „Wojna dobra ze złem”, „Konflikt demokracji z dyktaturą”, ”Obrona wartości demokratycznych” to tylko niektóre określenia charakteryzujące tę wojnę.

W tym tygodniu skupiliśmy się również na trzech ważnych wydarzeniach. Po pierwsze, 31 sierpnia, minęła 42 rocznica podpisania Porozumień Sierpniowych. Niestety już od kilku lat obchodzona w atmosferze sporu, niehonorująca prawdziwych bohaterów tamtych dni. Sami tak naprawdę pozwalamy niszczyć  21 postulatów, które skupiły wokół swego przesłania ponad 10 milionów ludzi. Zapominamy o tamtej atmosferze i nadziei, że i u nas może być normalnie.  Nie uczymy następnych pokoleń, o co walczyliśmy tyle lat.

Na 1 września przypadła następna rocznica (już 83) wybuchu II wojny światowej. To dzień, kiedy nie tylko oddajemy hołd poległym i pomordowanym. Przypominamy o bohaterstwie i patriotyzmie, ale także ostrzegamy cały świat, że największy  kataklizm XX wieku może się powtórzyć. Nigdy więcej wojny, o tym haśle powinniśmy zawsze pamiętać.