Aktualności

W tym tygodniu skupiliśmy się również na trzech ważnych wydarzeniach. Po pierwsze, 31 sierpnia, minęła 42 rocznica podpisania Porozumień Sierpniowych. Niestety już od kilku lat obchodzona w atmosferze sporu, niehonorująca prawdziwych bohaterów tamtych dni. Sami tak naprawdę pozwalamy niszczyć  21 postulatów, które skupiły wokół swego przesłania ponad 10 milionów ludzi. Zapominamy o tamtej atmosferze i nadziei, że i u nas może być normalnie.  Nie uczymy następnych pokoleń, o co walczyliśmy tyle lat.

Na 1 września przypadła następna rocznica (już 83) wybuchu II wojny światowej. To dzień, kiedy nie tylko oddajemy hołd poległym i pomordowanym. Przypominamy o bohaterstwie i patriotyzmie, ale także ostrzegamy cały świat, że największy  kataklizm XX wieku może się powtórzyć. Nigdy więcej wojny, o tym haśle powinniśmy zawsze pamiętać.

Ostatnia niedziela wakacji. W czwartek dzieci i młodzież wracają do szkoły. W ubiegłym tygodniu sklepy i stoiska z produktami szkolnymi były pełne kupujących. Dziś handlowa niedziela, wielu rodziców skorzysta z możliwości wspólnych zakupów. Niestety, według ekonomistów w tym roku zapłacimy za zakupy szkolne o jedną trzecią więcej. Wzrost cen już nas nie dziwi, choć trudno powiedzieć, że nie przeraża. A końca nie widać, pesymiści twierdzą, że będzie znacznie gorzej.

W połowie  tygodnia podano publicznie informację, że największy producent nawozów azotowych dla rolnictwa, Grupa Azoty, ogranicza  produkcję z powodu bardzo wysokich cen gazu. Swoją produkcję ogranicza też Anwil, również producent nawozów. Ta decyzja spowoduje brak substancji nieorganicznych, które wytwarzane są przy produkcji nawozów.

Tegoroczne wakacje są inne. Pierwsze po globalnej pandemii, w trakcie wojny, z drożyzną. Nie zniechęca to jednak ludzi przed podróżowaniem. Oblężone są lotniska, gdzie po pandemii brakuje pracowników, zwłaszcza obsługi naziemnej. Problemem są nie tylko odwołane i spóźnione loty, ale także zagubiony bagaż.  Firmy analityczne zajmujące się lotnictwem podały informacje, że w tym sezonie jest to już o 30% więcej zagubionego bagażu. To jest astronomiczna liczba ok. 1 miliona 700 tys. sztuk. „Lato zagubionego bagażu” – tak można określić ten sezon.

A na Ukrainie już 179 dzień wojny. Walki toczą się w Donbasie, koło Chersonia. Atakowane są różne wojskowe  obiekty na Krymie.  Media ukraińskie podają, że Rosjanie wpadli w panikę, masowo sprzedają mieszkania i uciekają do Rosji. Jest i dobra wiadomość: morskim korytarzem humanitarnym wywieziono do krajów zagrożonych głodem już 670 tys. ton ukraińskiego zboża i kukurydzy…

Trwa długi weekend. Niestety, nie jest wesoły ani beztroski. Już wszyscy wiemy, że mamy do czynienia z wielką katastrofą ekologiczną. Umiera druga co do wielkości rzeka Polski, Odra. Setki tysięcy śniętych ryb wyciąganych z wody robią potworne wrażenie. Rozpacz bezbronnej natury odbija się już tylko w oczach martwych zwierząt. Umiera cały ekosystem Odry. Do dziś, chociaż upływa już trzeci tydzień od pojawienia się pierwszych informacji o skażeniu, nie wiadomo, kto odpowiada za zatrucie wody w rzece. I jaki związek chemiczny miał aż tak niszczycielskie działanie.

W sobotę premier na konferencji prasowej przyznał, że zawiodły odpowiedzialne za środowisko służby. Kolejny raz widać, jak nie sprawdza się totalna centralizacja państwa. Pięć lat temu powstała instytucja Wody Polskie, zatrudniająca 6500 pracowników. Odebrano kompetencje w zakresie gospodarki wodnej samorządom. Podobno miało być lepiej.

W poniedziałek, 1 sierpnia, obchodziliśmy 78. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego. Powstania będącego dla wielu pokoleń Polaków wydarzeniem godnym pamięci, które pokazuje wszystkim obywatelom naszego kraju, czym jest patriotyzm, bohaterstwo i heroiczna walka. Odziały powstańcze przez 63 dni prowadziły samotną walkę z przeważającymi siłami niemieckimi.

Na skutek walk i systematycznego wyburzania Warszawa została prawie całkowicie zniszczona. Ze względu na tragiczne skutki tego zrywu, biorąc pod uwagę ogromne straty ludzkie i materialne, kwestia zasadności decyzji o rozpoczęciu walki pozostaje nadal przedmiotem ożywionych debat historyków. Ale tak naprawdę powinniśmy posłuchać powstańców, którzy do dziś powtarzają, że „to był zryw pochodzący z serca, bez przymusu, widać było wspólnotę”.